#7di

Thema: 7 days of inspiration, over inspiratie, zwermen en daadkracht Bijbellezingen: Psalm 62 1 Korinthiërs 12, 1-27 Preek Seven days of inspiration Wij gaan de komende week Nederland even upgraden naar een hoger plan. Nee ik heb het niet over de verkiezingen voor de Provinciale Staten aanstaande woensdag. Ik heb het over een megaproject met de naam ‘7 days of inspiration’ dat de hele komende week in zo’n 25 steden in Nederland loopt en dat gaat over de thema’s onderwijs, zorg, werk, duurzaamheid, eenvoud en voeding. Aanleiding van het project was de actie in Estland van een paar jaar geleden waarbij in één dag het land is schoongemaakt en opgeruimd. Als je maar genoeg mensen bereid vind om een dagje de handen uit de mouwen te steken, dan is het klusje zo geklaard. Hoe vind je die mensen? Gewoon de social media inzetten, Twitter, Facebook, LinkedIn, websites maken en die via al die media onder de aandacht brengen, kortom internet inzetten op de grootst mogelijke schaal. Het resultaat was verbluffend. Na één dag was Estland schoon en alle Esten enthousiast. Wat een positieve energie kun je losmaken bij en delen met mensen en wat wordt iedereen daar blij en gelukkig van. Gewoon door internet in te zetten kun je massa’s mensen mobiliseren en aanzetten tot mooie dingen. Wat in Estland kan, kan hier ook en zo ontstond een nog wat ambitieuzer plan dan in Estland, namelijk om in één week heel Nederland op een hoger plan te brengen met mooie projecten. Het is echt de moeite waard om eens op de site te gaan kijken (www.7di.nl), want het is ongelooflijk wat er komende week allemaal op het programma staat. Hoe organiseer je zoiets? Niet dus, in ieder geval niet centraal vanuit één commandopost. Dat is het geheim achter het hele project. Natuurlijk het begint ergens, je hebt een idee, praat er met een paar mensen over en die worden ook enthousiast, je maakt een website en nog meer mensen worden enthousiast. Je blijft op je site vertellen hoe enthousiast mensen worden en wat voor initiatieven er allemaal worden ontwikkeld. In steeds meer steden gaat een comité kijken wat ze voor hun stad kunnen doen en ook daadwerkelijk aan de slag om dingen te organiseren. Het is net een olievlek die zich maar uitbreidt en uitbreidt. En al die mensen geloven in hun idealen die in hun eigen projecten vorm krijgen. Ze werken er belangeloos aan want het is hun ding, zonder dat ze centraal worden gestuurd. Ieder brengt zijn of haar eigen talenten mee, doen waar ze goed in zijn en voelen zich daarin gesterkt door de steeds verder groeiende beweging van positieve energie. En je wilt niet weten wat er dan allemaal mogelijk wordt. Niet meer te overzien, laat staan te controleren. Gewoon laten gebeuren, dat is het devies. Want positieve energie roept positieve energie op, daar kun je op vertrouwen. Daadkracht In al die projecten, of het nu om de zorg gaat, werk, onderwijs, duurzaamheid het maakt niet uit, in al die projecten wordt er gedacht vanuit een ander uitgangspunt dan wat we gewend zijn. We denken niet meer in hiërarchieën en machtsstructuren, maar in zwermen van soorten inzicht, vakmanschap, idealen die leven in mensen en die vrijelijk op het internet worden georganiseerd. Die zwermen zijn totaal onafhankelijk van de gevestigde orde. Organisaties, bedrijven, instituten mogen er aan mee doen, en als ze dat niet willen is het ook best. Maar ze kunnen de vliegrichting van de zwerm niet langer bepalen. Sterker nog het werkt andersom tegenwoordig. Youp van ’t Hek twittert over de behandeling die hij kreeg van z’n telefoon provider en heel Nederland staat binnen de kortste keren op z’n kop. Een dertien jarig jongetje maakt een website waarop hij de bewust onduidelijk gehouden tarieven van de mobiele telefoon aanbieders inzichtelijk maakt. Daarmee zet hij een hele zwerm mobiele telefoongebruikers in beweging en wordt een hele branche gedwongen om anders om te gaan met hun prijs- en tarievenstrategie. Zo werkt het tegenwoordig in de nieuwe economie, web 2.0, of – zoals Jan Bommerez in zijn boek Kun je een rups leren vliegen? zegt – in het transformatie tijdperk waar we midden in zitten. En waar alle aandacht en actie heen gaat is het delen van positieve energie, want alleen die energie houdt het uit in dit soort omstandigheden, waarin alles volkomen transparant is. Verborgen agenda’s, fouten, kwade bedoelingen ze worden direct gecorrigeerd, weg gefilterd, uitgeschakeld. Dit is geen naïef idealisme in de trant van ‘stil maar wacht maar alles komt goed’. Wat ik zo mooi vind in deze ontwikkeling is juist dat het vertrouwen in het geheel, in de zwerm, wordt ingevuld met een daadkrachtig en positief mensbeeld. Iedereen kan wel wat en iedereen is daarom belangrijk en waar het om gaat dat juist jij bijdraagt in het geheel waar jij goed in bent. Zo mag ik zelf in Groningen in de filosofietuin – een initiatief van studenten van de RuG – een verhaal houden over wat denken voor jonge mensen kan betekenen. Anderen gaan met kliekjes de meest heerlijke gerechten klaarmaken, onderwijsmodellen bedenken waarbij leerlingen meer tot hun recht komen, met afval nuttige dingen bouwen, enzovoort en zo verder. Wat daar nog weer onder zit is de gedachte, dat het mooi is om de wereld, of in dit geval Nederland te verbeteren, maar dat het daarbij wel handig is om bij jezelf te beginnen, bij je dierbaren, je eigen gezin, je werkkring, je eigen geloofsgemeenschap. En zo komen we heel dicht in de buurt van het beeld dat Paulus geeft van de gemeente van Christus. Ik bedoel het beeld van het ene lichaam, met z’n vele delen, al die zintuigen, organen, cellen die allemaal hun eigen functie hebben en die juist daardoor het geheel laten functioneren zoals het de bedoeling van de Schepper is geweest. De gemeenschap van Christus Ik denk dat Paulus gelijk heeft met zijn beeld. Tenminste, ik voel me daar heel prettig bij en het is ook wel een beetje zoals wij hier in Gasselte gemeente van Christus zijn en willen zijn. Een warme geloofsgemeenschap waarin iedereen welkom is, waarin iedereen er toe doet en iedereen ook iets bij te dragen heeft. Van officiële functies tot heggen knippen of een stem in de gemeentezang op de zondagochtend en alles wat daar tussen zit. Zoveel verschillende gaven, talenten, mensen, achtergronden, inzichten, levensmotto’s en toch met elkaar verbonden in die ene geloofsgemeenschap. Die gemeenschap floreert alleen maar als iedereen zijn of haar gaven inzet voor het functioneren van het geheel, alle leden mee lijden als één lid pijn lijdt, we elkaar dragen als het leven moeilijk is, stimuleren als het leven fijn is, we samen blij kunnen zijn om de kleine dingen van het leven. Ik zal nooit vergeten, dat ik na een collegeblok van een paar weken in Denver over Bijbelinterpretatie van de groep een bedankkaartje kreeg. Daar stond op: Joy is best evidence of the presence of God, of wel blijdschap is het beste bewijs van de aanwezigheid van God. En die hebben we daar samen ervaren. Dat is samen geloofsgemeenschap zijn. Een gemeenschap waar je zelf wat aan hebt en de wereld om je heen ook. Waar het voor mijn gevoel allemaal om draait in zo’n geloofsgemeenschap is gastheerschap. Mensen voelen bij binnenkomst in deze ruimte al haarscherp aan of ze welkom zijn of niet. Hoe kun je zo’n gevoel verklaren? Ik denk dat er communicatie plaats vindt zonder woorden waarin iedereen – ook mensen die hier voor het eerst binnenkomen – direct voelt, weet hoe de leden van een gemeenschap met elkaar omgaan. En als iedereen er toe doet, dan is de warmte van de gemeenschap belangrijker dan het individuele welzijn. Fouten maken mag, de dominee is net zo belangrijk als de koster, de organist dient de geestelijke ervaring van het samen zijn in een lied, verschillen in inzicht zijn er om elkaar te verrijken in plaats van te bestrijden. Als de gemeenschap belangrijker is dan het individuele consumptieve welzijn, dan zit de kerk hier elke zondag vol ook als de eigen dominee niet preekt. Zei Paulus niet tegen de Korinthiërs, dat ze geen voormannen achterna moesten lopen. Niks ik ben van Apollos, van Cefas, van Paulus, we zijn allemaal van Christus en daarmee kinderen van de Eeuwige. Dat is onze grond en bestaansrecht. Daar ligt onze toekomst. Christuskracht Soms denk ik wel eens, dat dit in de netwerk cultuur die zich zo op het internet aan het verspreiden is op het moment beter wordt begrepen dan in de gemeente van Christus. Hoe het ook zij, ik ben dankbaar dat die cultuur zich ook aan het verspreiden is en het in de wereld niet alleen maar kommer en kwel is. En ik wil graag leren van jonge mensen, hoe ze op een heel nieuwe manier woord en daad bij elkaar brengen, zodat er echt iets verandert ten goede in hun eigen wereld en ook op grotere schaal. Wat er voor mij in Paulus’ eerste brief aan de Korinthiërs vooral uitspringt is dat liefde voor macht plaats maakt voor de macht van de liefde. Als je de hele brief leest dan zul je vaak je wenkbrauwen fronsen over de manier waarop hij praat over man vrouw verhoudingen, gezag en gehoorzaamheid, en andere onderwerpen waar wij heel anders over zijn gaan denken. Maar wat de apostel drijft is toch echt de liefde van God en dat die liefde met woord en daad in de gemeente van Christus gaat stromen, mensen geneest, mensen bij elkaar brengt, mensen blij maakt en nieuw zicht op de toekomst geeft. Ik noem dat Christuskracht. En daar mag je gratis voor niks uit putten zoveel en zo lang je maar wilt. Amen. Voorbeden Lieve God, Dank voor alle mooie dingen om ons heen dichtbij en ver weg, dank U wel bovendien dat we Uw liefde mogen ervaren midden in alle chaos en ellende die onze wereld ook teistert. God wees met ons in de mondiale strijd die op dit moment woedt tussen goed en kwaad, hou ons vast en inspireer ons om te blijven geloven in Uw goede bedoelingen met onze wereld, die U zo lief hebt, in Uw beloftes voor iedereen die zich laat gezeggen door de liefde. Wees ook met ons als gemeente, dat we ons blijven laven aan de Christuskracht die ons draagt en die ons voedt en dat we daarmee Uw liefde de wereld inbrengen. Wees met een ieder van ons voor wie het leven moeilijk is. Psychische nood en verwarring, angst voor de zinloosheid, de eenzaamheid, de dood, er zijn zoveel redenen te bedenken waardoor we ons maar zouden gaan opsluiten in ons donkere zelf. Heer laat Uw licht schijnen in de diepste diepten van ons wezen, zodat we weer gaan opademen in Uw ruimte, in Uw liefde, in Uw warme nabijheid, zodat we weer van werkelijke waarde worden voor elkaar. Begin daarmee hier en nu als wij stil worden voor U Stil gebed Onze Vader Ik zou het fijn vinden als je op de gedachten in deze preek of in andere preken wilt reageren. Op de vaste pagina’s Preken vind je overzichten van alle op dit weblog gepubliceerde preken, die je vervolgens elk afzonderlijk kunt aanklikken.